|
 Stef Renodeyn heeft vier jaar in Antwerpen rondgezworven en mensen opgezocht aan de rand van de samenleving: thuislozen, verslaafden, bedelaars, zogezegd sociaal mislukten. Hij fotografeerde hen in de omgeving waar hij hen aantrof. Ook maakte hij foto’s van de leefomgeving van deze mensen: slaapplaatsen, bedelplekken, kraakpanden.
Zonder voyeurisme heeft hij deze subgroep in beeld gebracht. ‘Deze mensen mogen dan al maatschappelijk mislukt zijn, als mensen zijn ze dat nooit om de simpele reden dat ze bestaan.’ zegt Renodeyn zelf. De foto’s willen de nadruk leggen op het belang van het individu en zijn uniciteit.
Voor Renodeyn zelf was dit meer dan een fotoproject. Het was een diepgaand onderzoek naar het wezen van betrokkenheid en solidariteit, een confrontatie met het anders-zijn van ieder mens en het bevragen van de eigen identiteit. Deze vraagstukken zijn overigens niet opgelost en Renodeyn biedt dan ook geen antwoorden. Sterker, voor hem begint waarachtige betrokkenheid misschien pas daar waar wij van onze pasklare antwoorden en ‘kaders’ beroofd worden. En precies dat kan gebeuren oog in oog met de arme op straat. De foto’s willen een aanleiding zijn deze ontmoeting aan te gaan.
Een selectie van de foto’s werd in 2007 gebundeld in het boek ‘De Mens die ik ben’ dat verscheen bij Roularta books. De teksten werden geschreven door Hilde Kieboom, Dirk van der Goten en Stef Renodeyn.
Lees het voorwoord door Hilde Kieboom.
Een aantal van de werken worden in 2010 ten toon gesteld op verschillende locaties. Zie bij Nieuws.
Kenmerken van het boek:
Formaat: 23 x 23 cm
ISBN: 9789054665458
Paper back | Nederlands | 96 Pagina's
|
