|
In de reeks ‘Architecture of the Homeless People’ fotografeert Stef Renodeyn het landschap van de mens aan de rand. Hij gaat daarmee door op eerder gemaakt beeldmateriaal (1999-2004) en wil hij de verborgen en bijwijlen pijnlijke stilte tonen van het universum waar deze mensen in leven. Renodeyn fotografeert slaapplaatsen en sporen van de thuisloze in het stadslandschap en perifere gebieden . Menselijke aanwezigheid op de foto’s wordt evenwel geweerd. Er wordt plaats gemaakt voor het insinuerende, het zwijgende en dat wat als toeschouwer zelf moet ingevuld worden. Niet alle beelden zijn even duidelijk in wat ze tonen. In die zin worden ook vragen opgeroepen. Renodeyn doet een poging de ‘klassieke’ sociale fotografie te overstijgen door het anekdotische en verhalende te vermijden. Het werk heeft soms een grafisch karakter, spitst zich naast de menselijke thematiek toe op verinnerlijking maar tracht tegelijk het louter registrerende uit de weg te gaan. ‘Een slappe koord’ zegt hij zelf.
Al puzzelend tracht hij een soort ‘totaalbeeld’ te scheppen van een gemeenschap die vaak een versplinterd leven leidt. Maar sensatie wordt geweerd. Nog meer dan vroeger wil hij handelen in ‘voorzichtigheid’ en heeft hij de neiging een stap achteruit te zetten in plaats van in te zoomen. Verborgen voor de toeschouwer maar cruciaal voor Renodeyn blijven de ontmoetingen en gesprekken met de mensen van de straat.
De persoonlijke insteek is dezelfde gebleven; de behoefte vanuit een eigen gevoel van ontheemd zijn deze problematiek aan de oppervlakte brengen en ze daar te houden, in een wereld waarvan hij merkt dat ze juist veel moeite doet de ‘onrendabele’ en zijn landschap letterlijk weg te poetsen en naar de onzichtbaarheid te verbannen. Het wordt de thuisloze, zogenaamd illegale of hij die niet aan de norm voldoet tegenwoordig erg moeilijk gemaakt. Renodeyn wijdt dit ondermeer aan het willen vermijden van negatieve beeldvorming over de stad en het tegemoet komen aan een vals of overdreven onveiligheidgevoel bij zowel bevolking als beleidsmakers. Toch zou het éénzijdig zijn om niet te zeggen dat er ook vele individuen – ook van officiële instanties uit – zich inspannen voor deze mensen.
Het project ‘Architecture of the Homeless People’ beslaat de stad Antwerpen.
|
